تروايى ، پسر آنخيس ( از پهلوانان تروا و پدر آينياس از آفروديته « الاههء عشق و زيبايى و حاصلخيزى » ) و ونوس . پس از سقوط تروا ، پدر سالخوردهء خود را بر پشت گرفت و گريخت ، و پس از چندى اقامت در كارتاژ ( بندرى بر ساحل شمالى افريقا ، كنار خليج تونس ) ، به ايتاليا رفت . اعقابش شهر رم را بنا نهادند . سرگذشت او را ويرژيل در داستان حماسى انئيد eneid آورده است . ( د . م . ج 1 . الف - س . ص 287 ) 21 . داراب يا داراى اكبر يا دارا بن بهمن [ داراى پسر بهمن ] ، در داستانهاى ملى ايران ، هشتمين شاهنشاه ايران از سلسلهء كيانيان . پدرش بهمن دختر خود هماى را به زوجيت گرفت . هنگام مرگ بهمن ، هماى حامله بود ؛ بهمن سلطنت ايران را به هماى سپرد ، و طفلش را جانشين خود معين كرد تا پس از تولد و رسيدن به حد بلوغ تاج سلطنت را بر سر گذارد . هماى براى اينكه سلطنت را در دست خود نگاه دارد طفل را پس از ولادت با مقدارى جواهر و سكه‌هاى طلا در صندوقى نهاد و به آب فرات افكند . صندوق را گازرى از آب گرفت و به خانه برد ، و او و زوجه‌اش كه نوزاد خودشان از دست رفته بود كودك نو يافته را گرامى داشتند و داراب نام نهادند [ در فقه اللغهء عاميانه ، به سبب آنكه او را « در آب » يا در ميان « دار ( درخت ) و آب » يافته بودند ] . داراب چون بزرگ شد دريافت كه گازر پدر او نيست . پس نزد يكى از سران سپاه هماى شتافت و توجه هماى را جلب كرد ، و سرانجام هماى سلطنت را به او واگذاشت . داراب در ادارهء ملك يد طولايى داشت . شهر دارابجرد را در فارس بنا نهاد . اعراب را شكست داد ، و سپس فيلقوس پادشاه روم را مغلوب و خراجگزار نمود ، و عاقبت با وى صلح كرد ، و دختر او را به زنى گرفت . گويند دهان دختر بوى ناخوشى داشت ، و به اين جهت داراب او را نزد پدرش بازگردانيد . دختر كه از داراب حامله بود پسرى آورد كه همان اسكندر رومى است . داراب پس از 12 سال سلطنت درگذشت ، و دارا يا داراى اصغر كه پسر وى از همسر ديگرش بود جانشين وى گرديد . از جنبهء تاريخى داراب همان داريوش دوم هخامنشى ، فيلقوس همان فيليپ دوم مقدونى ، و اسكندر رومى همان اسكندر مقدونى است . ( د . م . ج 1 . ا - س ص 934 ) 22 . سارگن اول Sargon ، به اكدى و آشورى شروكين Sarrukin ، 2340 - 2305 قبل از ميلاد شاه اكد ( در بين النهرين ) ، و نخستين شاه بزرگ از ساميها . با لشكركشيهاى خود امپراطورى پهناورى تأسيس كرد ، كه مشتمل بر همهء بين النهرين بود ، و تا داخل سوريه و عيلام گسترش داشت ، و از غرب تا مديترانه و از شمال تا درياى سياه منبسط بود . بر طبق مداركى كه بدست آمده است ، وى به جنوب شرقى جزيرة العرب و هم به آسياى صغير لشكر كشيد . سلسله‌اى كه وى تأسيس نمود تقريبا 180 سال دوام يافت ، و عاقبت به سبب هجوم گوتها از جبال زاگرس منقرض شد ( حدود 2180 قبل از ميلاد ) . سارگن و سلسلهء او سهم عمده‌اى در نشر تمدنهاى سامى و سومرى داشته‌اند . 23 . صفوره SaFFURA [ عبرى - گنجشگ ماده ] يا صفورا Safura ، دختر يترون و زوجهء موسى ( خروج 1602 - 22 ؛ 1804 - 26 ؛ 1018 - 6 ) . در روايات اسلامى ، وى دختر شعيب